119. Simius Iudex, Serpens, et Vir Serpens, ingenti oppressus saxo, rogavit virum, illac iter habentem, ut a se onus amoliretur, pollicitus ingentem se illi thesaurum, si hoc faceret, daturum. Quod cum vir mitis fecisset, non modo promissa non solvebat, sed hominem morte dignum esse dicebat. Dum ita contenderent, accidit ut simius illac transiret qui, iudex et arbiter electus, “Non possum,” inquit, “inter vos tantas componere lites, nisi videro prius quo pacto serpens sub saxo stabat.” Cum ergo vir serpenti saxum imposuisset, inquit simius, “Ingratum animal sub saxo relinquendum censeo.”